Streng vs. soepel: hoe je opvoedstijlen samenbrengt
Jij bent streng, je partner soepel — relatietherapeut Sarah Hertens legt uit waarom dat verschil normaal is en hoe je het samen tot een team maakt.

Ben jij de strenge ouder en je partner de soepele — en voelt dat inmiddels als een strijd in plaats van gewoon een verschil? Volgens relatietherapeut en psycholoog Sarah Hertens hoeft dat niet zo te blijven, zolang je begrijpt waar het verschil vandaan komt.
Waarom jullie opvoedstijlen verschillen
Hertens legt het simpel uit: "elk van jullie brengt een eigen rugzak mee, gevuld met overtuigingen, ervaringen." Die rugzak komt uit je eigen jeugd, uit hoe er bij jou thuis met regels en emoties werd omgegaan — en die achtergrond neem je onbewust mee in hoe streng of soepel je zelf bent als ouder. Het is dus zelden een kwestie van gelijk hebben; het is een kwestie van twee verschillende geschiedenissen die nu samen één gezin vormen.
Wat dit doet met je kind en je relatie
Meningsverschillen zijn niet per definitie schadelijk. Sterker nog: "kinderen leren enorm veel door te kijken naar hoe wij omgaan met verschil." Een kind dat ziet dat twee ouders het oneens zijn én er samen uitkomen, leert dat conflicten oplosbaar zijn — een vaardigheid die het zelf ook nodig zal hebben.

Wat concreet helpt
- Zoek een gezamenlijke basis. Hertens: "de kunst ligt in het vinden van een gezamenlijke basis" — focus op wat jullie allebei belangrijk vinden, zoals veiligheid en respect, in plaats van op identieke regels.
- Communiceer zonder verwijt. Benoem het verschil zonder elkaar aan te vallen, en zoek samen naar een oplossing in plaats van naar wie er gelijk heeft.
- Wees transparant naar je kind. Iets simpels als "papa en ik hebben er net even over gepraat" laat zien dat jullie samen tot afspraken komen, zonder het meningsverschil te verbergen.
- Laat perfectie los. "Ouders hoeven geen perfect team te zijn" — belangrijker is dat jullie blijven leren en naar elkaar blijven luisteren.
Veelgestelde vragen
Is het slecht als ons kind merkt dat we het niet eens zijn? Nee, juist niet. Wat een kind onzeker maakt is niet het verschil zelf, maar het idee dat er geen oplossing komt. Zodra je laat zien dat jullie er samen uitkomen, wordt het verschil zelf minder belangrijk.
Wat als we het gewoon nooit eens worden? Dat hoeft ook niet altijd. Zolang de gezamenlijke basis — veiligheid, respect, de kernwaarden die je samen hebt afgesproken — overeind blijft, mogen de dagelijkse details best verschillen tussen jullie.
Concreet kun je deze week al beginnen: kies een rustig moment, geen ruzie in de hitte van het moment, en vertel elkaar welke "rugzak" jullie meebrengen in hoe je opvoedt. Die ene korte, oprechte uitleg voorkomt vaak al de helft van de volgende discussie.
Blijft het toch telkens dezelfde strijd? Overweeg dan een paar sessies bij een relatietherapeut. Niet omdat er iets grondig mis is met jullie relatie, maar omdat een neutrale derde vaak sneller ziet welke rugzak precies achter welke reactie schuilgaat — iets wat je zelf, middenin de discussie, moeilijk kunt zien. Zo'n paar sessies zijn dan geen teken van falen als ouders, eerder een investering in hoe jullie de komende jaren samen blijven beslissen.
Meer voor deze fase
3 min. leestijd0 weergavenSeks na de bevalling: is zes weken echt de juiste grens?
Zes weken na de bevalling wordt vaak gezien als harde grens voor seks. Dit bepaalt eigenlijk of je lichaam er klaar voor is.
6 min. leestijd1 weergavenMinder tijd voor elkaar na de baby: is je relatie écht in gevaar?
Minder aandacht voor elkaar na de baby is in Nederland eerder de norm dan een uitzondering. CBS- en Leiden-onderzoek laten zien wat echt helpt.
5 min. leestijd0 weergaven